Iran: Iedereen weg, maar ik blijf

Het leven in Teheran is anders door oorlog. Mensen zijn bang. Ze zijn bang voor bommen uit de lucht. Ook zijn er controles van de Garde. Toch willen mensen normaal leven. Drie miljoen mensen vluchtten weg. Dit zijn cijfers van de VN.

Veel mensen uit Teheran zijn ook weg. De NOS sprak mensen uit Iran. Zij verlieten hun huis door de bommen. Een fotografe van 50 ging weg. Ze zei: "We kregen bommen." Ze hoopte op minder geweld. "Eerst was ik niet bang.

Maar het werd erger. Gisteravond trilde mijn huis. Eerst dacht ik dat burgers veilig waren. Nu denk ik dat niet meer." Veel gebouwen vielen om. Het leek op een film. Dit zei een technicus van 50.

Hij wilde niet weg. Maar zijn familie zei: "Kom naar het noorden." Zijn familie woont daar. Vrienden en familie zijn daar ook. Ze wonen met twintig mensen in één huis. 's Avonds drinken ze samen. Of ze spelen spelletjes. Hij zegt: "Samen zijn helpt tegen de ellende."

Journalist Sharhani is Iran-expert. Hij zegt: Familie is belangrijk om te vluchten. Veel mensen gaan naar de Kaspische Zee. Daar vieren ze Nieuwjaar. Daarom zijn veel mensen weg uit de stad. Sharhani vraagt zich af: Kunnen ze terug? Veel wegen zijn kapot.

Sharhani zegt: Niet veel mensen gaan weg uit Teheran. De VN noemt veel vluchtelingen. Dat is klein op 93 miljoen mensen in Iran. Veel mensen komen ook terug. Een muzikant ging weg met zijn gezin. Na twee weken kwam hij terug. Hij wilde werken.

"Mijn vrouw en ouders zijn nog daar." "Ik wil mijn baan houden." "Anders heb ik straks geen geld." De muzikant zag de stad veranderd. "Sommige gebouwen zijn weg." "Het lijkt een andere wijk." "Buren zijn er nog, maar het is stil."

De winkelier was blij. Hij zei: "De winkel moet open blijven." "We hebben geld nodig." Geld is belangrijk. Sharhani zegt: Geld bepaalt of je vlucht. Vervoer is duur. Een tijdelijk huis is duur.

Mensen maken zich zorgen over geld. Een ondernemer ging terug naar Teheran. Dat was na vier dagen. "Het was te druk in het noorden." "We hadden geen rust." Hij was niet bang voor geweld. "Ik wilde naar huis."

"Dit kan lang duren." "We kijken elke dag." Hij denkt: Mijn straat blijft veilig. Er vallen doden onder burgers. Maar mensen in Iran denken anders. Sharhani zegt: Ze denken dat VS en Israël alleen militairen aanvallen. "Mensen komen terug."

Dat is als het geweld stopt in hun wijk. "Maar als er meer gebouwen kapotgaan, dan vluchten veel mensen." Bommen vallen ook op huizen. Ze vallen op politiebureaus. Ook op flats waar belangrijke mensen wonen. Sinds de oorlog zijn 1598 burgers dood. Dit zegt HRANA.

Een lerares zegt: "Wie woont hiernaast?" "Welk huis wordt waarvoor gebruikt?" Toch vlucht ze niet. "Ik ga niet weg uit Teheran." "Iedereen is weg." "Maar ik wil blijven."